به گزارش گل پرس؛ رئال مادرید بار دیگر نشان داد چرا در لیگ قهرمانان اروپا به تیم بازگشت‌های غیرمنتظره شهرت دارد. این تیم پس از نمایشی ناامیدکننده در بخش زیادی از مسابقه مقابل رم، در دقایق پایانی ورق را برگرداند و شکست را به پیروزی تبدیل کرد؛ بازگشتی که هم کیفیت بالای مهره‌های هجومی این تیم را به رخ کشید و هم پرسش‌هایی جدی درباره تصمیم‌های ژوزه مورینیو در انتخاب ترکیب اولیه به وجود آورد.
رئال در بخش زیادی از مسابقه فاقد خلاقیت و پویایی لازم بود و برنامه مشخصی برای کنترل جریان بازی نداشت. با وجود این، برخورداری از بازیکنانی باکیفیت و تجربه فراوان در رقابت‌های اروپایی به این تیم اجازه داد تا در شرایطی که تقریباً همه‌چیز از دست رفته به نظر می‌رسید، دوباره به مسابقه برگردد.
مورینیو در ورزشگاه المپیک رم با ترکیبی به میدان رفت که از نظر دفاعی قابل‌قبول به نظر می‌رسید، اما حضور هم‌زمان بازیکنان خلاقی مانند آردا گولر و برناردو سیلوا می‌توانست قدرت تهاجمی تیمش را افزایش دهد. سرمربی رئال ترجیح داده بود به دو هافبک تدافعی تکیه کند؛ تصمیمی که در ادامه مسابقه و با تغییر جریان بازی، ضرورت بازنگری در آن آشکار شد.
رم با جسارت آغاز کرد
رم از همان ابتدای مسابقه با پرس نفر به نفر و حضور پرتعداد بازیکنان در زمین حریف، رئال مادرید را تحت فشار گذاشت. تیم ایتالیایی به‌جای عقب‌نشینی و دفاع فشرده، به دنبال یک بازی هجومی و پرموقعیت بود و در چند صحنه نیز توانست خط دفاع رئال را به دردسر بیندازد.
برتری رم سرانجام با گل مارتن ده‌رون به ثمر نشست. شوت محکم او پس از برخورد به دونیل مالن تغییر مسیر داد و تیبو کورتوا نتوانست مانع ورود توپ به دروازه شود. کمی بعد، مالن فرصت داشت اختلاف را افزایش دهد، اما این بار دروازه‌بان بلژیکی رئال مانع گلزنی او شد.
رئال برخلاف جریان بازی به گل تساوی رسید. کیلیان امباپه از اشتباه هروموسو در دفع توپ استفاده کرد و با ضربه‌ای که پس از برخورد به مانچینی تغییر مسیر داد، دروازه رم را باز کرد. این گل شرایط را برای رئال بهتر کرد، اما مشکلات ساختاری تیم همچنان پابرجا بود.
اشتباهات رئال، رم را پیش انداخت
با آغاز نیمه دوم، مورینیو جای برخی از بازیکنان هجومی خود را تغییر داد تا فشار بیشتری به خطوط دفاعی رم وارد کند. با این حال، اشتباه وینیسیوس در حفظ توپ و از دست دادن آن در شرایطی نامناسب، زمینه‌ساز گل دوم حریف شد.
دونیل مالن با ضربه‌ای زیبا توپ را به سمت دروازه فرستاد و برخورد آن به فده والورده مسیر توپ را تغییر داد تا کورتوا برای دومین بار تسلیم شود. رئال که هنوز نتوانسته بود نظم خود را پیدا کند، بار دیگر در موقعیت دشواری قرار گرفت.
وضعیت زمانی بدتر شد که رم از فضای خالی پشت خط دفاع استفاده کرد. پاس عمقی سوله به مالن رسید و مهاجم هلندی با گل دوم خود در این مسابقه، اختلاف را به دو گل رساند. در این لحظه، رئال تا دقیقه ۸۲ با نتیجه ۳ بر ۱ عقب بود و خطر شکست بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شد.
تعویض‌ها مسیر مسابقه را تغییر دادند
مورینیو سرانجام به سراغ گزینه‌های هجومی‌تر رفت. ورود آردا گولر، اندریک، برناردو سیلوا و اسپی به رئال انرژی و خلاقیت بیشتری بخشید و شکل بازی تیم را تغییر داد. والورده نیز به پست مدافع کناری رفت تا ترکیب تازه‌ای در اختیار سرمربی رئال قرار بگیرد.
با افزایش فشار رئال، دروازه‌بان رم چند بار مقابل ضربات امباپه مقاومت کرد، اما حملات پی‌درپی تیم مادریدی سرانجام نتیجه داد. اسپی یکی از گل‌های رئال را به ثمر رساند و اندریک نیز با استفاده از انرژی و تحرک خود، گل تساوی را وارد دروازه حریف کرد.
رئال که تا دقایقی قبل در آستانه شکست قرار داشت، با این دو گل دوباره به مسابقه برگشت. فشار حملات این تیم ادامه یافت تا اینکه رودیگر گل پیروزی را به ثمر رساند و بازگشتی فراموش‌نشدنی را کامل کرد.
پیروزی بزرگ و پرسش‌های جدی از مورینیو
این پیروزی بار دیگر توانایی رئال مادرید برای بازگشت در شرایط دشوار را به نمایش گذاشت، اما در کنار آن، ضعف‌های تاکتیکی و اشتباهات سرمربی تیم نیز آشکار شد. ترکیب هجومی‌تر رئال در دقایق پایانی نشان داد که این تیم با استفاده از بازیکنان خلاق‌تر و تحرک بیشتر در خط حمله، ظرفیت بالایی برای تغییر نتیجه دارد.
با این حال، بازگشت دیرهنگام نباید مشکلاتی را که رئال در بیشتر دقایق مسابقه با آن مواجه بود، پنهان کند. این تیم برای تکرار چنین پیروزی‌هایی به نمایشی منسجم‌تر نیاز دارد؛ چرا که اتکا به کیفیت فردی و بازگشت‌های لحظه آخری، همیشه راه نجات نخواهد بود.