آیا آژانس امنیت ملی آمریکا (NSA) عمداً در یکی از استانداردهای مهم رمزنگاری ضعف پنهانی ایجاد کرده بود تا بتواند اطلاعات رمزگذاری‌شده را بشکند؟ این سوال بیش از ۲۵ سال بی‌پاسخ مانده بود؛ چون هیچ‌کس دقیقاً نمی‌دانست این سازمان اعداد مورد استفاده در آن استاندارد را چگونه انتخاب کرده است. حالا مدل هوش مصنوعی کلاد (Claude) شرکت آنتروپیک موفق شده در کمتر از ۳۰ دقیقه منشأ این اعداد را پیدا کند!
به گزارش میهن بلاکچین، ماجرا به سال ۲۰۰۰ برمی‌گردد؛ زمانی که موسسه ملی استاندارد و فناوری آمریکا (NIST) مجموعه‌ای از استانداردهای رمزنگاری را پذیرفت که پارامترهای برخی از آن‌ها را آژانس امنیت ملی آمریکا ارائه کرده بود. از آنجا که این سازمان توضیح روشنی درباره منشأ این اعداد نداده بود، این نگرانی وجود داشت که آن‌ها به‌گونه‌ای انتخاب شده باشند که راهی مخفی برای شکستن رمزنگاری در اختیار آژانس قرار دهند. کلاد اکنون توانسته منشأ پنج مجموعه از این اعداد را شناسایی کند.
کلود چگونه به راز اعداد رمزنگاری رسید؟
برای درک اهمیت این کشف، باید دانست که بسیاری از سیستم‌های امنیتی اینترنت از روشی به نام رمزنگاری منحنی بیضوی استفاده می‌کنند. این روش به سیستم‌ها اجازه می‌دهد امضای دیجیتال را تأیید کنند، بدون آنکه کلید خصوصی صاحب امضا در اختیار دیگران قرار بگیرد. امنیت این فرایند به پارامترهای ریاضی مشخصی وابسته است؛ به همین دلیل، اگر این پارامترها عامدانه به شکلی خاص انتخاب شده باشند، ممکن است ضعف پنهانی در سیستم ایجاد شود.
مشکل از جایی شروع شد که آژانس امنیت ملی آمریکا برخی از اعداد مورد نیاز برای ساخت این منحنی‌ها را پیشنهاد کرد، اما توضیح نداد آن‌ها را بر چه اساسی انتخاب کرده است. همین ابهام باعث شد پژوهشگران احتمال دهند این اعداد تصادفی نبوده‌اند و انتخاب آن‌ها می‌توانسته راهی برای دسترسی مخفیانه به اطلاعات رمزگذاری‌شده ایجاد کند.
کلاد با بررسی این اعداد توانست پنج مجموعه از آن‌ها را به یک برنامه معمولی برای تولید اعداد شبه‌تصادفی مرتبط کند. این برنامه از زمان‌های ثبت‌شده در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ استفاده می‌کرد و خروجی آن ظاهری تصادفی داشت. اکنون دیگران نیز می‌توانند این فرایند را بازسازی و نتیجه را بررسی کنند.
آنتروپیک اعلام کرد:
در واقع، این یافته باعث شده اطمینان بیشتری پیدا کنیم که منحنی‌ها بدون درِ پشتی یا ضعف عمدی انتخاب شده‌اند.
بااین‌حال، هنوز مشخص نیست چرا برخی اعداد کنار گذاشته شده‌اند؛ بنابراین، این کشف احتمال دست‌کاری عمدی را کاهش می‌دهد، اما آن را به‌طور کامل رد نمی‌کند. این پروژه همچنین جایزه‌ای ۳۶٬۸۶۴ دلاری دریافت کرد که قرار است به امور خیریه اختصاص یابد.
چرا پای ساتوشی ناکاموتو به این ماجرا باز شده است؟
بحث درباره احتمال وجود بک دور در استانداردهای رمزنگاری آمریکا، سال‌هاست با انتخاب‌های ساتوشی ناکاموتو در طراحی بیت کوین گره خورده. بیت کوین به‌جای استفاده از منحنی‌های مورد بحث، از منحنی دیگری به نام secp256k1 استفاده می‌کند که پارامترهای آن بر پایه اعداد ساده و شناخته‌شده‌ای تعیین شده‌اند. این انتخاب، نگرانی درباره پنهان‌بودن روش انتخاب پارامترها را کاهش می‌دهد؛ هرچند ساتوشی هرگز توضیح نداده چرا این منحنی را انتخاب کرده است.
پس از افشاگری‌های ادوارد اسنودن (Edward Snowden) در سال ۲۰۱۳ درباره تلاش‌های آژانس امنیت ملی آمریکا برای تضعیف یک استاندارد رمزنگاری دیگر، این انتخاب بیت کوین بیشتر مورد توجه قرار گرفت. نیکولا باکا (Nicolas Bacca)، هم‌بنیان‌گذار شرکت لجر نیز در واکنش به این بحث نوشت «کیش و مات، ساتوشی»؛ اشاره‌ای به اینکه انتخاب متفاوت ساتوشی ممکن است بیت کوین را از خطر احتمالی موجود در آن استانداردها دور نگه داشته باشد.
اما آدام بک (Adam Back)، مدیرعامل شرکت بلاک‌استریم، نگاه متفاوتی داشت و تأکید کرد که ابهام ایجادشده درباره این اعداد، نتیجه توضیح‌ندادن آژانس امنیت ملی آمریکا بوده است.
در هر صورت، کشف کلاد به معنای شناسایی ضعف در بیت کوین نیست. این مدل هیچ آسیب‌پذیری تازه‌ای در رمزنگاری بیت کوین پیدا نکرده و این یافته تغییری در ارزیابی امنیت فعلی آن ایجاد نمی‌کند. نگرانی مهم‌تر برای آینده، پیشرفت رایانش کوانتومی است؛ فناوری‌ای که در صورت رسیدن به توان پردازشی کافی، می‌تواند امنیت بیت کوین و دیگر سیستم‌های رمزنگاری را با چالش روبه‌رو کند.