با وجود پیشرفتهای قابلتوجه در فناوری بلاکچین و راهکارهایی که هزینه تراکنشها و زمان تسویه را کاهش دادهاند، هنوز بیت کوین نتوانسته جایگاه واقعی خود را بهعنوان یک ابزار پرداخت روزمره پیدا کند. اما بهگفته برخی فعالان صنعت، مشکل اصلی نه در تکنولوژی، بلکه در سیاستهای مالیاتی ایالات متحده نهفته است.
پیر روچارد (Pierre Rochard)، عضو هیئتمدیره شرکت خزانهداری بیت کوین استرایو (Strive)، معتقد است بزرگترین سد در مسیر تبدیل شدن بیت کوین به یک روش پرداخت گسترده، قوانین مالیاتی فعلی آمریکاست. او تأکید میکند که تا زمانی که پرداخت با BTC از منظر مالیاتی مانند یک رویداد مشمول مالیات تلقی شود، استفاده از آن در زندگی روزمره عملاً دشوار خواهد بود.
روچارد برای توضیح این موضوع از یک استعاره استفاده میکند: او میگوید حتی بهترین ورزشکار هم اگر وارد بازی نشود و اجازه دهد بازیکن ضعیفتر بازی را ببرد، نتیجه به صفر میرسد. به اعتقاد او، بیت کوین نیز با وجود تواناییهای فنی، به دلیل قوانین فعلی عملاً از بازی پرداخت کنار گذاشته شده است.
در دسامبر ۲۰۲۵، مؤسسه سیاستگذاری بیت کوین (Bitcoin Policy Institute)، که یک سازمان غیرانتفاعی در حوزه حمایت از سیاستهای مرتبط با بیت کوین است، نسبت به نبود یک معافیت مالیاتی حداقلی یا همان «دی مینیمیس (de minimis)» برای تراکنشهای کوچک BTC هشدار داد.
این معافیت به این معناست که پرداختهای خرد، مثلاً خرید یک قهوه یا یک کالای کوچک، نباید هر بار مشمول مالیات شوند.
اما در شرایط فعلی، هر انتقال بیت کوین بهعنوان پرداخت، از نظر مالیاتی یک رویداد فروش یا واگذاری دارایی محسوب میشود و مالیات بر سود سرمایه را فعال میکند. همین مسئله باعث شده بیت کوین بهجای پول روزمره، بیشتر بهعنوان یک دارایی سرمایهگذاری دیده شود.
در همین حال، برخی قانونگذاران آمریکایی در حال بررسی این هستند که معافیت مالیاتی دی مینیمیس را تنها به استیبل کوینهای دلاری با وثیقه کامل اختصاص دهند؛ یعنی داراییهایی که ارزش آنها به دلار آمریکا متصل است و پشتوانه ۱ به ۱ از سپردههای نقدی یا اوراق کوتاهمدت دولتی دارند.
این ایده واکنش منفی شدید بسیاری از طرفداران بیت کوین را برانگیخت، زیرا آنها معتقدند چنین سیاستی عملاً پرداخت با بیت کوین را کنار میزند و مسیر را برای ابزارهای وابسته به دلار هموار میکند.
در ژوئیه ۲۰۲۵، سناتور سینتیا لومیس (Cynthia Lummis) از ایالت وایومینگ، که یکی از حامیان شناختهشده صنعت کریپتو است، لایحهای را معرفی کرد که هدف آن ایجاد معافیت مالیاتی برای تراکنشهای دیجیتال تا سقف ۳۰۰ دلار یا کمتر بود.
این طرح یک سقف سالانه ۵,۰۰۰ دلاری برای مجموع معافیتها تعیین میکرد و همچنین تراکنشهای مرتبط با کمکهای خیریه را نیز از مالیات مستثنا میساخت. علاوه بر آن، لومیس پیشنهاد داد درآمد حاصل از استیکینگ در شبکههای اثبات سهام و همچنین درآمد ماینینگ در شبکههای اثبات کار، تا زمان فروش داراییها مشمول مالیات نشود.
جک دورسی (Jack Dorsey)، بنیانگذار شرکت پرداخت اسکوئر (Square)، که در اکتبر پرداخت بیت کوینی را به سیستمهای فروشگاهی خود اضافه کرده بود، نیز از معافیت مالیاتی برای پرداختهای کوچک BTC حمایت کرد.
او صراحتاً گفت هدف این است که بیت کوین هرچه سریعتر به پول روزمره تبدیل شود. در مقابل، افرادی مانند مارتی بنت (Marty Bent)، از حامیان شناختهشده بیت کوین و همبنیانگذار رسانه تروث فور د کامانر (Truth for the Commoner)، پیشنهاد معافیت صرفاً برای استیبل کوینها را بیمنطق توصیف کردند.
در مجموع، این بحث نشان میدهد مانع اصلی بر سر راه استفاده گسترده از بیت کوین بهعنوان ابزار پرداخت، دیگر فناوری یا مقیاسپذیری نیست. چالش واقعی در قوانین مالیاتی و سیاستگذاری نهفته است؛ این قوانین، هر پرداخت روزمره را به یک رویداد مالیاتی پیچیده تبدیل میکنند.
تا زمانی که سیاستگذاران مسیر استفاده آسان و بدون اصطکاک از بیت کوین در تراکنشهای خرد را باز نکنند، بیت کوین احتمالاً بیشتر بهعنوان طلای دیجیتال باقی خواهد ماند تا این که به
